Νοιάζομαι εγώ …..ή ο αυτόματος πιλότος?

Φροντισμένος, φροντισμένη, φροντισμένο……

Φροντίζω σημαίνει……… σκέφτομαι…. και ενεργώ έτσι ώστε κάποιος….κάτι…. να παραμένει σε καλή κατάσταση.…νοιάζομαι…μεριμνώ….προσπαθώ……

Η φροντίδα απαιτεί αγάπη και ενδιαφέρον….

Αλλά και συνείδηση….συνειδητότητα….ένα σταμάτημα του χρόνου που τρέχει για να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτός ο άνθρωπος…..αυτή η σχέση….. αυτό ….εμείς…μας είναι σημαντικά … και για να “συνεχίσουν να είναι σε καλή κατάσταση” χρειάζονται τη φροντίδα μας…

Το αντίθετο οδηγεί σε μια ιδιότυπη μορφή αδιαφορίας και εγκατάλειψης…λόγω υπερβολικής σιγουριάς και βεβαιότητας ότι ο αυτόματος πιλότος θα κάνει τη δουλειά του….εμείς δεν προλαβαίνουμε…..έχουμε άλλα λιγότερο σημαντικά να κάνουμε….

Τις τελευταίες μέρες λοιπόν συνειδητοποίησα ότι τελικά δεν με φροντίζω όσο θα έπρεπε…με τη δικαιολογία πάντα ότι δεν προλαβαίνω….ότι εντάξει θα το κάνω αργότερα…

Και τί γίνεται μέχρι να έρθει το αργότερα?

Εγκατάλειψη και αδιαφορία……

Στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει πάντα η σιγουριά, η βεβαιότητα ότι δεν έχω ανάγκη της φροντίδας…μπορώ να τα καταφέρω και με λιγότερη προσοχή…..κάποια πράγματα γίνονται από μόνα τους…..έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου….και στον δικό μου αυτόματο πιλότο….

Και έτσι με παραμελώ….

Τα πρωινά μου (breakfasts) είναι πάντα βιαστικά….τρώω και ταυτόχρονα ετοιμάζομαι για τη δουλειά…μια μπουκιά πριν φορέσω το παντελόνι μου…μια μπουκιά αφού χτενιστώ….και φύγαμε….

Το μεσημέρι…δεν χρειάζεται να φάω κανονικά…μια σοκολάτα θα μου κόψει την όρεξη μέχρι να ετοιμάσω κάτι στα γρήγορα….η πιο εύκολη λύση είναι πάντα τα ζυμαρικά…μακαρόνια με σάλτσα ντομάτα και τυρί…μακαρόνια με τόνο….άντε να βάλω και καμιά ελιά μέσα….

Σαλάτα δεν υπάρχει ποτέ στο τραπέζι….ούτε βέβαια κρασί για την απόλαυση….

Γιατί? Υποτίθεται ότι δεν υπάρχει χρόνος…..πρέπει να κοιμηθώ για να προλάβω το απόγευμα….

Τις τελευταίες μέρες όμως αφού χτυπήσανε κάποια σχετικά προειδοποιητικά καμπανάκια..ανασκουμπώθηκα…ταρακουνήθηκα….άρχισα να με φροντίζω περισσότερο…να μου αφιερώνω περισσότερο χρόνο ….και αυτή η αίσθηση φροντίδας είναι τόσο ωραία!

Τί ωραίες λέξεις που είναι η περιποίηση, η φροντίδα!

Image

Έχουμε ανάγκη από φροντίδα και περιποίηση…..οι σχέσεις μας έχουν ανάγκη φροντίδας και περιποίησης, οι άνθρωποι μας έχουν ανάγκη φροντίδας και περιποίησης….αυτή τη συνειδητή αναγνώριση ότι νοιαζόμαστε, μας ενδιαφέρει…και γι’αυτό ένα κομμάτι του χρόνου μας μέσα στην ημέρα συνειδητά τους το αφιερώνουμε….. σ’αυτούς, σ’εμάς….και είμαστε εκεί γιατί ξέρουμε ότι οτιδήποτε άλλο είναι σπατάλη χρόνου και ενέργειας…είναι αδιαφορία….είναι εγκατάλειψη….

Advertisements

6 thoughts on “Νοιάζομαι εγώ …..ή ο αυτόματος πιλότος?

  1. Πρώτα εμείς, πρώτα η ζωή, μετά η δουλειά, μετά οι στόχοι….
    Πόσο συχνά χρειάζεται να τα λέμε αυτά στον εαυτό μας, μέχρι να γίνουν κτήμα μας;
    Τουλάχιστον ας βελτιώνουμε τα ποσοστά της φροντίδας.
    Χαίρομαι που σε φροντίζεις.
    Και γω το παλεύω με τη σωματική άσκηση όλο και πιο πολύ.

    Πολλά πολλά φιλιά,
    Ν.

    • Δεν ξέρω αν το “να το λέμε” είναι ο δρόμος….ή το να μας το λένε…εύκολα ξεχνάμε! Ακόμα και στις σχέσεις πόσα πράγματα λέμε ο ένας στον άλλο που κανένας ποτέ δεν ακούει ουσιαστικά… δεν μας νοιάζει να ακούσουμε ή να δούμε τα μηνύματα ..είμαστε σίγουροι ότι τα κάνουμε όλα σωστά! Δεν συναισθανόμαστε…Ακόμα και ο εαυτός μας μάς μιλάει…Συνεχώς….Ας ακούσουμε!

  2. Νομίζω ότι χρειάζεται κάθε νέο “μάθημα” να το λέμε συχνά στον εαυτό μας (ή να μας το λένε), για να εμπεδώσουμε σταδιακά κάτι από αυτό.
    Κι αυτό νομίζω συμβαίνει γιατί τα άλλα “μαθήματα” που έχουμε ακούσει εδώ και χρόνια (πχ πρώτα η δουλειά// πρώτα οι άλλοι κτλ) έχουν στεριώσει μέσα μας, έχουν λάβει το χώρο τους και το νέο “μάθημα” χρειάζεται να βρει κι αυτό το δικό του χώρο.
    Αυτό τουλάχιστον έχω δει από τη δική μου εμπειρία.

  3. Το θέμα αυτό το σκέφτομαι αρκετά τις τελευταίες μέρες.
    Διάβασα και μια συνέντευξη της Μαρίας Χ., την οποία εκτιμούσα πολύ για το λόγο της και την αγάπη της για την κομψότητα, στη Lifo.Ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε πώς να βάζει φροντίδα στην καθημερινότητα. Και βρήκα το αγαπημένο της απόφθεγμα: ‘Μη παύσει τεκταίνειν το σεαυτόν άγαλμα” (είναι φράση του Αγίου Ιουστίνου, από ό,τι είδα στο google).

    ΥΓ Η Μαρία Χ. είναι η γνωστή δημοσιογράφος για θέματα ευζωίας/κουζίνας/μαγειρικής/τρόπων συμπεριφοράς στο “Βήμα”. Δε γράφω όλο της το όνομα, γιατί θα βγαίνει το μπλογκ σου σε όποιον γκουγκλάρει το όνομά της από δω και πέρα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s