Αναφορά στη Γαύδο…

Χρόνια τώρα προσπαθώ να διαβάσω Καζαντζάκη… Θυμάμαι στα χρόνια του γυμνασίου έκανα την πρώτη μου μεγάλη απόπειρα. “Καπετάν Μιχάλης”, σε ένα παλιό αντίτυπο που είχε ο πατέρας μου στο σπίτι.

Δεν τα κατάφερα. Ήμουν πολύ μικρή για να το καταλάβω και να με συνεπάρει. Το παράτησα πολύ νωρίς.

Μόλις τρία χρόνια πριν αισθάνθηκα έτοιμη να προσπαθήσω ξανά. Το ήθελα πολύ να διαβάσω επιτέλους τον Έλληνα λόγιο, που αναστάτωσε τα νερά της πνευματικής και θρησκευτικής ζωής του τόπου, που αμφισβήτησε ελεύθερα και ανοιχτά. Ξεκίνησα από την “Αναφορά στον Γκρέκο”, το τελευταίο του βιβλίο, αυτό που συνοψίζει τη ζωή και το έργο του. Πάντα αγαπούσα να ξεκινάω από το τέλος…

Θυμάμαι εκείνο το καλοκαίρι τον κουβάλησα μαζί μου στη Γαύδο, στην Κρήτη, στα πάτρια εδάφη του. Θα διάβαζα την “Αναφορά” κάτω από τον καλοκαιρινό Κρητικό ήλιο, στο νοτιότερο και πιο παραδείσιο κομμάτι της Ελλάδας. Με θυμάμαι επάνω στην αιώρα, κάτω από τον ίσκιο των δέντρων, σχεδόν γυμνή να κρατάω τον Καζαντζάκη στα χέρια μου και να προσπαθώ να τον ακολουθήσω από σελίδα σε σελίδα, από τον Χάνδακα στο μεγάλο του ταξίδι στο Άγιο Όρος, στην αγωνία του να δώσει απάντηση σε άλυτα μεταφυσικά ερωτήματα…

Αδύνατον. Ήταν αδύνατο. Βρισκόμουν στον παράδεισο και ήμουν ευτυχισμένη. Δεν ήθελα να βρίσκομαι πουθενά αλλού. Όλες οι απαντήσεις ήταν εκεί μπροστά μου. Στο περπάτημα επάνω στη λευκή αμμουδιά, στο ξάπλωμα κάτω από τα αστέρια το βράδυ, στα χωρίς ενοχές γυμνά κορμιά γύρω μου, στο χρόνο που κυλούσε αργά, στις παρέες με αφορμή το φαγητό (και τί φαγητό!), στις κουβέντες, στο διαρκώς εναλλασσόμενο τοπίο…γη, ουρανός, θάλασσα…και ο άνθρωπος με τα απολύτως απαραίτητα μόνο…

Image

Ο Καζαντζάκης θα περίμενε για τρία ακόμα χρόνια…

για να διαβαστεί μέσα σε τρεις εβδομάδες..

Τον αγάπησα. Άξιζε την αναμονή με το παραπάνω. Ήταν τώρα η κατάλληλη στιγμή.

Advertisements

3 thoughts on “Αναφορά στη Γαύδο…

  1. Μμμμ.Τι σου άρεσε από το τωρινό σου διάβασμα; Τι σε συνεπήρε;
    Καζαντζάκη διάβασα πολύ μικρή, στα χρόνια του Λυκείου. Δε θυμάμαι λεπτομέρειες πια από τα έργα του, μου έχει μείνει μόνο το καταστάλαγμα:διχάζομαι για το αν μου αρέσει η όχι. Μου αρέσει εν μέρει, θα έλεγα. Μου αρέσει για παράδειγμα η ειλικρίνειά του, πχ όταν περιγράφει τα παιδικά του χρόνια. Δε μου αρέσει που (κατά τη γνώμη μου, πάντα) ασχολείται με “μάχες” που για μένα δεν υπάρχουν: πχ τη διαμάχη ύλης- πνεύματος. Δε με εκφράζει αυτό, γιατί για μένα και τα δύο συνυπάρχουν. Και δε μου αρέσει επίσης που είναι πομπώδης κάποιες φορές.

    • Εγώ πάλι και τον τσελεμεντέ να διάβαζα στη Γαύδο, αριστούργημα θα μου φαινόταν. μάκια

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s